Op dit moment bevind ik me in een zeer ontoegankelijk gebied van Patagonie. Vanaf Coyhaique is het landschap langs de Carretera Austral soms indrukwekkend om te zien. Veel ongerepte natuurgebieden. De fietsdagen zijn lang, indien je niet wilt kamperen in de natuur. Langs de route zijn weinig voorzieningen te bespeuren. Voedsel en drank is schaars, dus als fietser zal je bij aankomst in een grote stad direkt je boodscahppen moeten doen. In de kleine dorpjes is niet veel te verkrijgen.
Hier volgt een kort route verslag.
vr 30/ 11Coyhaique - Cerro Castillo
Tot natuurreservaat Cerro Castillo is de fietsroute voor een groot deel door de vallei Rio Simpson en leidt de fietser over de vele steile heuvels. De fietser zal korte stevige klimmetjes van een paar kilometer moeten bedwingen. Dit gedeelte van het traject kan men zwaar beschouwen vanwege de sterke wind, omdat de gemiddelde snelheid niet boven de 16 kilometer bedraagt. De eerste 24 km stijgt de weg in een heuvelachtig landschap geleidelijk van 300 naar 580 meter hoogte. In het middenstuk voor het bereiken van natuurreservaat stijgt de weg verder naar ongeveer 900 meter hoogte. In het natuurreservaat slingert de autoweg tussen de bosrijke bergflanken van de bergketens door. De toeristische weg wordt goed onderhouden. Door reusachtige netten tegen de rotswanden te plaatsen probeert men de vallende rotsblokken en gesteenten tegen te gaan.
De weg gaat in de natuurreservaat geleidelijk naar naar het hoogste punt Portezuelo Ibanez (+ 1120 m) en op een paar plaatsen zijn watervallen en gletsjer te bespeuren ondanks de laaghangende bewolking. Na passage van het hoogste punt krijgt de fietser de riviervallei Rio Ibanez en de stad Villa Cerro Castillo te zien en zal hij de vele korte flauwe bochten tijdens de steile afdaling met enigszins voorzichtigheid moeten nemen. De haarspeldbochten aan het einde van de afdaling zorgt voor een leuke fotoshot van de omgeving.
Za 01/12 Cerro Castillo - Bahia Murta
De fietsdag ziet er als volgt uit: bewolkte dag en een paar lichte regenbuitjes. De laaghangende bewolking verhindert het uitzicht op de bergtoppen. De uitstekende rotsformatie aan het begin van de route valt tussen de andere bergtoppen op. De fietser zal een stevig verzet kunnen verwachten van de slechte ripio-weg en zal ook nog een stevige klim van 330 naar ongeveer 520 meter hoogte moeten bedwingen. De eerste 45 kilometers zijn zwaarder dan de laatse 55 kilometers naar Bahia Murta, vanwege de kilometerslange vlakke harde stukken zand- en grindwegen langs de rivieren in het laatste deel van de route.
De fietstocht is vervolgens langs het lichtblauwe water van de laguna Verde en leidt de fietser over relatief vlakke zand- en grindwegen langs de rivieren Rio Ibanez en Rio Murta. De fietser zal dit stuk weg langs de rivieren als ‘goede’ ripio-weg ervaren. Op dit stuk ligt de gemiddelde fietssnelheid aanzienlijk hoger en biedt de sterke noordwestenwind de fietser alleen tegenstand in de open vlaktes tussen de bosrijke bergflanken. Voor de afdaling naar de rivier treft men een onaangetast rivierverloop in het gebied aan. De oplettende fietser zal een dood bos in de riviervallei (Rio Murta) ontdekken en neemt vervolgens een paar watervallen, een gletsjer en moerasgebieden waar. De laatste tien kilometers naar Bahia Murta verandert de weg in een slecht onderhouden weg, dat beter bekend staat als de normale ripio-weg in Chili.
Zo 02/12 Bahia Murta
Heel de dag was er een stevige wind en regende het heftig. Het regende urenlang achterelkaar door, opdat ik besloot om een rustdag op te nemen om niet in de stromende regen te fietsen. Als fietser wil je toch genieten van het landschap en natuur.
Ma 03/12 Bahia Murta - Puerto Bertrand
De fietsdag ziet er alsvogt uit: Helder, zonnige dag aan het meer lake General Carrera. Op plaats van bestemming Puerto Bertrand verschijnen de stapelwolken zich en begint het harder te waaien in de bergvallei. De laaghangende bewolking verhindert het uitzicht op een paar hooggelegen bergtoppen. De overigen zijn redelijk zichtbaar. Na ca 16 km begint de fietstocht zwaarder te worden en is de weg heuvelachtig langs het meer General Carrera. De zanderige wegen op dit gedeelte van het traject maakt het fietsen een stuk zwaarder en zijn een paar steile stukken niet gemakkelijk te bedwingen met de fiets. Het azuurblauwe water valt direkt op en de steile bergketens van de Andes vormen een steile muur aan de overkant van het meer. Na 45 kilometer is het wegdek voor ongeveer 30 km relatief vlak. Het wegdek bestaat uit verhard grindweg. Het landschap langs het meer is open met wat struikgewas en bomen. Na de stevige klim bij Lago Negro (km 75, 4eΔ) komt het karakteristieke beeld van de Carretera Austral weer in beeld. De weg is zeer slecht en op sommige hobbelige stukken van de weg ervaart de fietser het effect van het fietsen op een stuk golfplaat. De Carretera Austral baant zich een weg tussen het lage struikgewas en eindigt bij een meer, waarna de steile afdaling naar Puerto Bertrand volgt.
Di 04/12 Puerto Bertrand - Cochrane
De fietsdag ziet er alsvogt uit: Helder, zonnige dag langs de route. Echter, het is een stuk kouder dan een paar dagen geleden.
In Rio Tranquillo had ik een kort gesprek gehad met een Italiaan, die vanuit Puerta Murta ook naar Puerto Betrand fietste. Zijn fietstocht wass ook naar Villa O’Higgins. De Italiaan ontmoette ik twee dagen later in Cochrane weer aan. Verder fietste ik voor een groot deel van het traject met Engelsen. Zij fietsten al zeven maanden in Zuid-Amerika en waren op weg naar Ushuaia in Argentinie.
Over het traject kan ik kort zijn. Veel steile beklimmingen gehad in een heuvelachtig landschap. Het uitzicht over de riviervallei Rio Baker was schitterend om te aanschouwen, maar verder hield het wel op. De slechte ripio weg verhinderde een hoge afdaalsnelheid, waardoor de gemiddelde fietssnelheid aan het eind van de rit verschrikkelijk tegen viel.
Morgen fiets ik met de Italiaan richting Puerto Bertrand (122 km) en wordt het een zeer lange dag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten