Drie dagen wachten op de veerboot (Quellon - Chaiten)

De ontoegankelijkheid van het eiland was vooral in het uiterste zuiden te merken, omdat de beperkte veerdienst naar het chileense vasteland (Chaitèn) in het voorseizoen mij dagenlang op het eiland vasthield. Diverse toeristische bezienswaardigheden waren in de buurt van de steden Castro en Ancud, die in het noordelijk deel van het eiland lagen, waardoor de geisoleerde ligging van de havenplaats Quellon extra benadrukt werd.

De eerste dag (15/11) kon je de tijd door brengen in een andere stad. Castro lag 80 km ten noorden van de havenplaats en er waren diverse bezienswaardigheden (Jezuiten kerk en lokale marktjes). De busrit naar de stad duurde ongeveer 2 uur, waardoor ik de stad in het begin van de avond al weer moest verlaten. In de stad viel mij vooral op dat de medewerkers van het plaatselijke toeristencentrum (VVV) en toeroperators niet in staat waren om een gesprek in het Engels te voeren. Weinig folders met engelse vertaling, wat bij mij de indruk wekte dat het toerisme op het eiland nog in de kinderschoenen stond.

De volgende dag (16/11) waagde ik maar weer een poging om een excursie te regelen. Helaas, hevige en langdurige regenval verhinderde mij om een actie te ondernemen. De hele dag regende het en had ik me maar bezig gehouden om mijn website te herinrichten en een alternatief fietsplan op te stellen. De aardbeving in Noord-Chili was ook bij mij doorgedrongen, want in alle restaurants en huiskamers was de catastrofale uitwerking van de aardbeving op de televisie te zien. Overnachten bij een gezin (hospedaje) kostte mij rond de tien euro, wat voor mij geen enkele probleem vormde. Wat ik wel miste, was even een gesprek voeren over het dagelijks leven in Chili. Degene, die wel Engels spraken, waren wel bereid om even uit te leggen waar de aardbeving exact plaatsvond en waar ik wel zou kunnen fietsen.


Zaterdag (17/11) hoopte ik de veerdienst naar Chaiten te kunnen regelen. Het noodlot sloeg toe, de veerdienst was volgeboekt en de volgende vertrok over vier dagen. Een onverwachte tegenslag, die ik moest verwerken. Op het eiland was niet veel te doen. Een bezoek aan een klein vissersdorpje Chonchi (70 km ten noorden van Quellon) leverde mij alleen foto's van de zoveelste houten jezuiten kerk en de haven op. In de middag nog een korte wandeling gemaakt. Veel toeristen zag je niet, want die waren waarschijnlijk in de grote steden Castro en Ancud. Verder dacht ik veel na om mijn GPS data te publiceren met Google map en vervolgens op mijn website te plaatsen.