Robertson Wine Valley

Vanochtend hield ik een korte inspectie m.b.t. het onderhoud van mijn fiets. Gisteren constateerde ik de gebroken zadelschroef en vandaag zag ik twee gebroken spaken in mijn voorwiel. Mijn fiets bracht ik naar de fietsenmaker in de stad. De fietsenmaker was een vriendelijke Zuidafrikaan, die al twee keer in Nederland gefietst had. Hij vertelde mij met trots zijn fietsverhalen van Bergen op Zoom via Arnhem naar Amsterdam en dat hij Nederland een heerlijke fietsland vond. Ondertussen verving hij mijn gebroken spaken en zadelschroef. Verder corrigeerde hij de speling tussen stuurpen en frame. Ik gaf aan dat hij mijn fietscomputer ook kon vervangen, want die was al vanaf de eerste dag stuk gegaan. De tijd- en afstandregristatie deed de afgelopen dagen ik via mijn Garmin GPS apparaat. Nu mijn fietscomputer het weer deed, kon ik mijn GPS apparaat weer voor het wandelen gebruiken.

Terwijl ik wachtte, raakte ik toevallig met een andere Zuidafrikaan in gesprek, die vol bewondering naar mijn fiets keek. Ik vertelde hem dat ik onderweg naar Walvisbaai was, waarna hij mij alles vertelde over de route naar Namibie en de Namib Woestijn. Hij sprak bemoedigende woorden tot mij toe en zei dat je de rit door de woestijn fantastisch ging vinden. Hij werkte in de toeristische gebied van Namibie, Sossusvlei, waar de hoge zandduinen het landschap domineren.

Na het onderhoud van mijn fiets was ik vrij snel weer op pad en zette ik de vaart er in. Het was traject was licht heuvelachtig en ik had weinig last van het auto- en vrachtverkeer. Na 42 kilometer fietsen arriveerde ik in de wijnvallei en was het aangenamer om te fietsen vanwege de vele vlakke stukken. Ik waande mij even in een ander wereld, de Roberston Wine Valley. Uitgestrekte vlakten met vele wijngaarden en wijnhuizen, waar je de lokale wijn kon proeven. Helaas, was ik te laat voor de meeste rondleidingen, waardoor ik dit miste. Het was dat ik om kwart voor twaalf startte met mijn fietstocht en daardoor veel te laat in het wijngebied aankwam. Morgen fietste ik toch weer door een wijngebied en had ik een tweede kans, die ik niet wilde laten lopen. De avond bracht ik weer door in Backpacker Hotel te Roberstson en kon ik mijn weblog blijven bijwerken.