Vanuit Stellenbosch vertrok ik omstreeks 10:15 (14-11) richting Kaapstad. De route was tot Muizenberg over de smalle autoweg R310 via Muizenberg. Na bijna tien kilometer gefietst te hebben, zag ik met mijn boerenverstand een adder op de vluchtstrook liggen, die op zijn slachtoffer lag te wachten. Even dacht ik dat een stuk langwerpige rubber op de weg lag en wilde ik er over heen fietsen. De abnormale, brede S-vorm van de glanzende 'tuinslang' herkende ik direct als de aanvalshouding van een slang, die vanuit een impulsieve beweging zijn prooi probeerde te vangen. De adder had een lengte tussen de 70 en 100 cm en kon zich snel voortbewegen en harde sissende geluiden maken. Ik reed direct de andere kant van de snelweg op, want de slang begon zich sneller voort te bewegen richting mijn fiets. De adder kon mij niet meer grijpen, want ik was al binnen no-time aan de overkant van de snelweg. Ik wilde het beest nog fotograferen, maar het was direct tussen het struikgewas gevlucht en uit mijn zicht verdwenen. Vervolgens fietste ik weer 'vrolijk' verder en zag daarna een paar struisvogels en kaapse zebrapaarden op particulier grondbezit rondlopen.
De laatste twintig kilometers naar Muizenberg was vnl. langs het natuurreservaat Wolfgat en de stranden van False Bay met zicht op Cape Peninsula, waar Kaap de Goede Hoop in het uiterste zuiden van het schiereiland lag. Het natuurreservaat Wolfgat leek veel op de nederlands fietsroute LF 1 door de duinen langs de Noordzee, echter de dichte begroeing met veel strukgewassen i.p.v. helmgras maakte het verschil. De gevolgen van de zware stormen langs de zuidkust waren nog zichtbaar met als gevolg dat de door de storm verschoven zandlagen langs de berm de weghelft nog smaller maakte.
Een Zuidafrikaan waarschuwde mij even verder op dat ik niet moest stoppen in gebieden, waar veel townships lagen. Vlak voor Muizenberg lag de grootste township van Kaapstad met duizenden krotwoningen op een hoop. De armoede in het gebied straalde er van af. En was ik blij dat er niet veel bedelaars langs de weg stonden, immers je kon dan toch beroofd worden. Aangekomen in de badplaats was ik bijna getuige van een beroving op klaarlichte dag. Na de middaglunch besloot ik toch door te fietsen naar Kaapstad via de wereldberoemde kustroute van Hout Bay naar Kaapstad. Voordat ik de stad verliet zag ik dat een toerist zich uit de voeten maakte van beroving. Een paar automobilisten hadden de deuren al opengegooid om achter de daders aan te gaan, maar die waren weer snel met hun wagen vertrokken. Het was mij al duidelijk dat de kleine, niet-toeristische dorpjes zeer gevaarlijk waren voor toeristen en ik kon maar beter naar het centrum van Kaapstad gaan. Er surveilleerde meer politie en veiligheidspersoneel.
De ontknoping van de fietstocht was de kustroute van Hout Bay naar Kaapstad (scenic drive) met uitzichten op de steile, bosrijke bergwanden van het schiereiland en de steile rotsformaties (twelve apostles) in zee. Normaal gesproken kon je vanuit de zuidkant over de tolweg Chapman's Peak Drive naar Kaapstad fietsen, maar de vallende rotsformatie hadden een deel van de weg vernield. Ik fietste een kleinstukje van deze route en bewonderde de grillige verloop van de weg langs de zee. Het deed mij weer denken aan een soortgelijke kustweg nabij de schitterende rotsformaties Pancake Rocks bij Punakaiki op het Zuidereiland (Nieuw Zeeland). De toeristische route had als climax de beroemde uitzicht op de Table Mountain nabij Kaapstad. Als wereldfietser kon ik zeggen dat deze grillige kustlijn zeker tot een van de mooiste in de wereld beschouwd mochten worden. De Tafelberg was inderdaad een landmark van de stad. Veel wiellerliefhebbers maakten dankbaar gebruik van dit schitterende stukje heuvelachtige weg langs de kust.
Vanuit Stellenbosch vertrok ik omstreeks 10:15 (14-11) richting Kaapstad. De route was tot Muizenberg over de smalle autoweg R310 via Muizenberg. Na bijna tien kilometer gefietst te hebben, zag ik met mijn boerenverstand een adder op de vluchtstrook liggen, die op zijn slachtoffer lag te wachten. Even dacht ik dat een stuk langwerpige rubber op de weg lag en wilde ik er over heen fietsen. De abnormale, brede S-vorm van de glanzende 'tuinslang' herkende ik direct als de aanvalshouding van een slang, die vanuit een impulsieve beweging zijn prooi probeerde te vangen. De adder had een lengte tussen de 70 en 100 cm en kon zich snel voortbewegen en harde sissende geluiden maken. Ik reed direct de andere kant van de snelweg op, want de slang begon zich sneller voort te bewegen richting mijn fiets. De adder kon mij niet meer grijpen, want ik was al binnen no-time aan de overkant van de snelweg. Ik wilde het beest nog fotograferen, maar het was direct tussen het struikgewas gevlucht en uit mijn zicht verdwenen. Vervolgens fietste ik weer 'vrolijk' verder en zag daarna een paar struisvogels en kaapse zebrapaarden op particulier grondbezit rondlopen. 
De laatste twintig kilometers naar Muizenberg was vnl. langs het natuurreservaat Wolfgat en de stranden van False Bay met zicht op Cape Peninsula, waar Kaap de Goede Hoop in het uiterste zuiden van het schiereiland lag. Het natuurreservaat Wolfgat leek veel op de nederlands fietsroute LF 1 door de duinen langs de Noordzee, echter de dichte begroeing met veel strukgewassen i.p.v. helmgras maakte het verschil. De gevolgen van de zware stormen langs de zuidkust waren nog zichtbaar met als gevolg dat de door de storm verschoven zandlagen langs de berm de weghelft nog smaller maakte. 
Een Zuidafrikaan waarschuwde mij even verder op dat ik niet moest stoppen in gebieden, waar veel townships lagen. Vlak voor Muizenberg lag de grootste township van Kaapstad met duizenden krotwoningen op een hoop. De armoede in het gebied straalde er van af. En was ik blij dat er niet veel bedelaars langs de weg stonden, immers je kon dan toch beroofd worden. Aangekomen in de badplaats was ik bijna getuige van een beroving op klaarlichte dag. Na de middaglunch besloot ik toch door te fietsen naar Kaapstad via de wereldberoemde kustroute van Hout Bay naar Kaapstad. Voordat ik de stad verliet zag ik dat een toerist zich uit de voeten maakte van beroving. Een paar automobilisten hadden de deuren al opengegooid om achter de daders aan te gaan, maar die waren weer snel met hun wagen vertrokken. Het was mij al duidelijk dat de kleine, niet-toeristische dorpjes zeer gevaarlijk waren voor toeristen en ik kon maar beter naar het centrum van Kaapstad gaan. Er surveilleerde meer politie en veiligheidspersoneel. 
De ontknoping van de fietstocht was de kustroute van Hout Bay naar Kaapstad (scenic drive) met uitzichten op de steile, bosrijke bergwanden van het schiereiland en de steile rotsformaties (twelve apostles) in zee. Normaal gesproken kon je vanuit de zuidkant over de tolweg Chapman's Peak Drive naar Kaapstad fietsen, maar de vallende rotsformatie hadden een deel van de weg vernield. Ik fietste een kleinstukje van deze route en bewonderde de grillige verloop van de weg langs de zee. Het deed mij weer denken aan een soortgelijke kustweg nabij de schitterende rotsformaties Pancake Rocks bij Punakaiki op het Zuidereiland (Nieuw Zeeland). De toeristische route had als climax de beroemde uitzicht op de Table Mountain nabij Kaapstad. Als wereldfietser kon ik zeggen dat deze grillige kustlijn zeker tot een van de mooiste in de wereld beschouwd mochten worden. De Tafelberg was inderdaad een landmark van de stad. Veel wiellerliefhebbers maakten dankbaar gebruik van dit schitterende stukje heuvelachtige weg langs de kust.
1 opmerking:
Ha die Jeffrey!!,
En? Heb je walvissen mogen aanschouwen? Als ik jouw ervaringen lees met betrekking tot de townships, word ik daar niet echt vrolijk van. Ik vond Naïrobi al een akelige stad, maar dit lijkt 10 keer erger. Pas goed op jezelf en heel veel sterkte de komende dagen!!!
Groet,
Ron
Een reactie posten